Reisverslag InterRail 2010

Header Lissabon

Op naar Istan... nee, Portugal!

Net als vorig jaar besloot ik weer eens op het laatste moment waar ik heen zou gaan op vakantie. Sterker nog, ik was al in Boekarest, voor een studieproject, toen ik besloot om vanaf daar niet door te reizen naar Turkije, maar in plaats daarvan eerst langs huis te gaan en dan door naar Portugal.

En net als vorig jaar betekende dat ook dit keer dat ik alleen op reis zou gaan. Wat ook dit keer eigenlijk best goed bevallen is.

Om te beginnen: Van Boekarest naar Amsterdam

Met het vliegtuig naar Roemenië gevlogen, was Boekarest het beginpunt van mijn InterRail-reis. Dat betekende dus ook dat ik het ticket aldaar heb aangeschaft voor een astronomisch uitziend bedrag van 1037,26 lei. Dat is natuurlijk hetzelfde als in euro's, maar als je je beseft dat je van evenveel geld een week lang hebt kunnen leven in Boekarest inclusief de huur van een riant appartement in het centrum, dan geeft dat toch te denken... Hoe dan ook, het betekende eveneens dat ik een Roemeenstalig boekje kreeg met instructies en regels. Handig!

Gidsje
De nachttreinregeling. Alles duidelijk, nietwaar?

Het begin van mijn reis verliep niet erg voorspoedig. Al in de avond had de nachttrein "Dacia" naar Wenen de nodige vertraging opgelopen en de volgende ochtend bij aankomst in Boedapest vertelde de conducteur reeds stellig dat de aansluiting in Wenen (met ruim anderhalf uur speling toch niet bepaald krap) totaal kansloos was en ik Amsterdam dus niet meer zou gaan halen...

De Dacia staat al op het vertrekbord / Serieuze bergen in de Karpaten

Om een lang verhaal kort te maken: De ÖBB mag nog wel eens leren wat service is, de DB zei dat ik wel een hotel in Keulen kon nemen en de kosten daarvan vergoed zou kunnen krijgen. En zo geschiedde...

Maak geen misbruik van dit soort regelingen, want dat is reuze asociaal.

De reserveringen voor de reis naar Portugal

Dit keer had ik besloten om mijn lievelingsinsteek eens uit te proberen: zo weinig mogelijk reserveren en zo veel mogelijk op de bonnefooi doen. Het succes daarvan bleek al bij het internationale loket van Amsterdam Centraal.

Opgewekt stapte ik af op de balie, en vroeg: "Ik heb een InterRail-kaartje. Kan ik voor morgen reserveren naar Portugal?"

De baliemedewerkster barstte bijna in lachen uit: "Dat is wel erg optimistisch. Kijk, de TGV's zijn de komende week allemaal al volgeboekt, zelfs voltarief kan ik voor morgen niet meer verkopen. Eigenlijk moet je met InterRail ook gewoon helemaal niet naar de Middellandse Zee willen."

Dus terug naar huis en verder puzzelen. Door Frankrijk geraken met de TGV zou wel gaan lukken met een trucje, maar na een telefoontje met de Spaanse spoorwegen bleek dat de nachttrein van Irun naar Lissabon een probleem ging worden. Kortom, het plan moest veranderd worden.

En opnieuw naar het loket, opnieuw uitgelachen worden om mijn zogenaamd veel te optimistische plan... Maar dit keer kon ik vasthoudend zijn: "Boekt u nou maar gewoon vanaf Barcelona, ik zorg wel ervoor dat ik daar kom!"

De terugweg bleek problematisch. Het Spaanse boekingssysteem schijnt zo nu en dan niet bereikbaar te zijn, dus pas na een heleboel gedoe waaronder een "Probeert u nou alstublieft gewoon trein 310 te boeken" en een "Dat heb ik daarnet al geprobeerd en dat werkte niet" had ik dan eindelijk de essentiële reserveringen in mijn bezit en kon de reis beginnen.

En dan waren er natuurlijk nog de hostelreserveringen. Ik had gedacht in Portugal ter plekke iets te zoeken. Gelukkig lukte dat telkens wel, maar in Lissabon en Porto bleek je dan telkens overal maar één nacht te kunnen blijven en dan naar een andere kamer of naar een ander hostel te moeten verkassen. Halverwege heb ik dus toch maar gekozen om telkens twee dagen van te voren te reserveren, dat werkt een heel stuk relaxter!

De route

Ik zal het maar meteen verklappen. Dit is, inclusief de pech met de gemiste aansluiting in Wenen, de route die ik heb gevolgd:

De route

Zoals je kunt zien is het lang in de trein zitten om naar Portugal te komen. En doordat ik in Boekarest begon, kon ik helaas niet zo'n efficiënte reisroute bedenken als vorig jaar.

De uitrusting

Dit keer ben ik niet met de backpack maar met een wieltjeskoffer op reis gegaan. In tegenstelling tot Bulgarije zijn de stoepen en trottoirs in Spanje en Portugal wél enigszins vlak zodat dit een veel aangenamere optie was dan te baden in het zweet onder de talloze banden waarmee de backpack op de rug gebonden zit.

Een ander stukje uitrusting was basale kennis van het Portugees. Dat bleek erg nuttig toen ik ontdekte dat ik geen reisgids had meegenomen, maar dus wel ter plekke de uitstekende Portugeestalige Michelin-reisgids kon kopen. En het was ook erg leuk om met Portugezen te kunnen kletsen.

Landen, steden, mensen

Om te beginnen wil ik even terugkomen op mijn vorige reisverslag. Daar noem ik de lokettiste van station Bucuresti Nord, die eruit zou zien als de verschrikkelijke zuster uit de Roemeense film Occident. Ik had echter nog altijd niet verwacht dat werkelijk alle Roemeense volwassen vrouwen, of tenminste die in Boekarest, er zo uit zien...

Cluj-Napoca is een charmant stadje in Transsilvanië met een heleboel fonteinen. En een New Yorker, welke zo te zien aan hoe de mensen gekleed waren en wat zij bij zich droegen de enige winkel van de stad met moderne kleding is.

Fonteinen in Cluj-Napoca

Boekarest is dus een interessante stad. Oude gebouwen en nieuwe gebouwen, hoge en lage, opgeknapte en vervallen, mooie en lelijke, alles staat kriskras door elkaar. En in welke andere stad stopt een moderne lagevloerbus met airconditioning en chipkaartapparatuur bij een bushalte die wordt aangegeven met een bordje dat in het jaar 1888 niet zou misstaan?

Boekarest, stad van boulevards / Boekarest, stad van contrasten en van heel veel auto's

De portier van het appartementencomplex in Boekarest was een totaal geschift figuur die met letterlijk iedereen bonje maakte. Inclusief de bezoekers van de stylist, en helaas ook inclusief mij.

De architect is blij dat het huis van de buren en de halve rest van de wijk gesloopt wordt, "want daar wonen allemaal criminele zigeuners". De aanwezigheid van de Roma is een heet hangijzer in Roemenië, zoveel is intussen duidelijk...

De Roemeense mevrouw staat gefascineerd te kijken door het raam van de trein naar de dorpjes waar zigeuners wonen die "zo te zien gewoon werken", zoals ze met verbazing constateert. Alsof de trein door een safari-park rijdt!

Avignon was een korte stop onderweg. Best leuk, vooral omdat net het jaarlijkse festival van de straatartiesten plaatsvond. Maar mij was het toch net iets te toeristisch.

Port Bou is niet alleen een belangrijke overstapplaats voor treinreizgers, maar sowieso ook een leuk klein plaatsje om een paar uurtjes te vertoeven. Er zijn een paar leuke eethuisjes, winkeltjes, een marktje en een klein strand.

Barcelona staat natuurlijk bekend om de architectuur van Gaudí. Die heeft inderdaad een aantal mooie bouwwerken en een prachtig park nagelaten. De Sagrada Família vond ik van buiten echter een beetje tegenvallen, helaas. Maar ik heb ergens anders in de stad wel een fantastische plaats ontdekt met een uitzicht dat me nog lang zal heugen. Uitzicht 360 graden rondom, de wereld aan je voeten, en zicht totaan de 184 kilometer ver verwijderde vuurtoren op Mallorca, waar vind je dat nou!?

De Italianen in Barcelona kunnen geen fatsoenlijk Engels en op de vraag "Where were you yesterday?" antwoorden ze heerlijk naïef waar ze zijn geweest, in plaats van uit te leggen waarom ze ineens spoorloos verdwenen waren.

Een Québécois naast de magische fontein / De wereld aan je voeten

Portugal moet wel een van de meest fantastische landen ter wereld zijn. Prachtige natuur, prachtige steden en dorpen met prachtige architectuur, heerlijk eten, vriendelijke mensen, een aangename mentaliteit en betaalbare prijzen, wat wil je nog meer!?

Uit traditie zal ik ook dit jaar iets over ijsjes vertellen. Hét ijsje voor de Portugezen is de Calippo Limão. Zoiets als een Magnum of een raketijsje is alleen voor onwetende toeristen of voor als de Calippo's uitverkocht zijn.

Lissabon heeft het allemaal, alles wat je maar kunt bedenken. Heuvels, uitzichten, het strand vlakbij, goed openbaar vervoer, lekker eten, uitgaansmogelijkheden, een prachtige hangbrug, prachtige architectuur, enz. enz. enz.

Torre de Belém / Tegenlicht kan ook interessante resultaten opleveren

Een finaliste van de Portugese Idols bleek de stoel naast mij te hebben gereserveerd in de trein naar Porto. Hetgeen tot diverse hilarische Portugeestalige taferelen leidde.

Porto is wat kleiner, minder druk en minder toeristisch dan Lissabon. Gemoedelijker. Maar zeker ook leuk. En Porto heeft een prachtig achterland.

De beeldend kunstenaar kom ik tegen als ik probeer de tourist traps van Porto te vermijden. Met mijn paar woordjes Portugees lukt het toch om zowat urenlang te converseren, waarbij hij het niet kan laten om te benadrukken dat Porto zo leuk is omdat het niet zo toeristisch als Lissabon is, omdat het zijn plek is en niet de mijne. Waarom hij dan echter beweert dat Lagos, waar hij tien jaar zou hebben gewoond, een leuke bestemming is? Nou ja, misschien was het ook al lang geleden dat hij daar woonde en zouden hem ook de tranen in de ogen springen als hij nu nog eens in Lagos zou komen.

Zicht vanaf de brug in Porto / Zicht op de brug

Guimarães is een plaats waarvan ik de uitspraak nog steeds niet onder de knie heb. Wat ik wel weet, is dat het een erg charmant stadje is en dat het de wieg van Portugal als land is.

Lagos was echt drie keer niks. De rotskust was prachtig maar half verpest met betonkolossen, het centrum zo overspoeld met toeristen dat er niks meer aan was.

De Australiërs in Lagos zijn pauper van het ergste soort. Mên, sommige van die barbiepoppen waren echt minstens zo erg als in Oh Oh Cherso...

De kust bij Lagos is prachtig maar helaas verpest door betonkolossen

Lissabon blijft gewoon een geweldige stad, dus toen Lagos tegen bleek te vallen ben ik er zo snel mogelijk terug naartoe gegaan om daar nog een paar heerlijke dagen (en nachten) te hebben.

De Australiërs in Lissabon zijn gewoon toffe gasten.

Station in Lissabon / Strand vlak bij Lissabon

Wij onderbreken deze uitzending voor het volgende. Wegens bosbranden kan deze trein waarschijnlijk niet verderrijden. Vervangend busvervoer zal worden geregeld.

Dat was even schrikken op de weg van Lissabon terug naar Frankrijk! Gelukkig stond de wind goed en bleef het bij een kwartier vertraging, maar de bosbranden waren tot misschien 100 meter het spoor genaderd en de vorige dag was de vertraging vijf uur geweest. We hebben dus enorm geluk gehad!

De Zwitser van vorig jaar komt nu dus ook weer in het verhaal voor. En dus is de laatste bestemming:

Basel is als stad niet echt bijzonder. Maar het ligt wel in Zwitserland en dat betekent dat er buiten de stad ook ontzettend veel leuke dingen te doen zijn. Het betekent natuurlijk ook dat alles stervensduur is, maar doordat ik in een volpension van Casa di Mama kon verblijven werd dat nadeel ondervangen en kon het weekendje Basel een geslaagde afsluiting van de reis worden!

Zwitsers standaardlandschap / Basel vanaf de Münster

De treinen

Een precieze lijst met alle gebruikte treinen kan ik helaas niet zo-even tevoorschijn toveren. Maar ik kan wel een paar tips geven:

In de eerste plaats wil ik graag even afraden om met de stoptrein van Port Bou naar Barcelona te gaan. Wat een ellende, op die oncomfortabele plastieken stoeltjes in 3+2-opstelling zonder enige beenruimte. Gun jezelf toch alsjeblieft die paar euro toeslag voor de Media Distancia! De Franse TER-treinen zijn overigens juist erg comfortabel.
Verder wil ik graag opmerken dat een hapje eten in de trein nogal van prijs kan verschillen. In de TGV betaal je bijvoorbeeld al 6,30 euro voor een simpele tosti. Maar in de ICE kun je voor slechts een paar euro meer een smakelijke spaghetti bolognese in het restauratierijtuig verorberen, dus dat is ook voor de InterRailer die op z'n budget moet letten helemaal niet zo'n gekke optie.
De nachttrein Lissabon - Hendaye, de Sud Expresso:

is tegenwoordig een Comboio-Hotel met Talgo-wagons. Eerlijk gezegd moet ik zeggen dat die er van binnen nogal oud en versleten uitzien, ook in de Comboio-Hotel van Madrid naar Lissabon,
kan men boeken onder treinnummer 310. Zoals gezegd, als de lokettist beweert dat dit niet klopt dan ligt dat aan een storing, gewoon later nog eens proberen,
geeft in Bordeaux / Portiers aansluiting op een directe TGV naar Straatsburg, dat scheelt weer een half uur in vergelijking met de route via Parijs. Voor wie nog niet naar huis wil kan dat een interessante optie zijn, als je tenminste eerder boekt dan ik deed, en
wordt in de zomer nogal eens gehinderd door bosbranden, wat voor urenlange vertragingen kan zorgen.

Ten slotte

De keus om naar Portugal te gaan was zeker een goede! Wat een prachtig land. En wat zijn Lissabon en Porto een prachtige steden. De Algarve zou ik daarentegen niet heen gaan, dat was echt een ramp. Maar gelukkig kon ik mijn verblijf inkorten en sowieso is het maar een heel klein stukje van het verder zo heerlijke Portugal.

Volgend jaar wil ik echter toch wel iets minder in de trein zitten.

De feiten en cijfers

De uiteindelijk afgelegde route – gestippeld deel per vliegtuig

InterRail-ticket:	Binnen 22 dagen 10 reisdagen. Plus nog wat losse kaartjes.
Totale kosten:	Te veel.
Afstand:	10979 km met de trein.

Commentaar? Nog vragen?

Is iets niet duidelijk? Klopt er iets niet? Ben je het ergens mee oneens? Of wil je juist zeggen dat deze site helemaal geweldig is? In al deze gevallen kun je graag een mailtje sturen.